| Köblös József: A DREL (Pápa) középkori oklevelei | 5. 1277. június 10. ← oklevelek → 7. (1286.) június 17. |
1286. április 16.
IV. László király a Vas megyei Alsóőr kerület felsorolt lakosainak adományoz 18 ottani falut.
HAMIS !!![1]
Eredeti: A: Erősen szakadozott, foltos hártya. Alsó széle leszakadt, így az 1805-ös adat szerint[2] rajta lévő függőpecsét már hiányzik.
Másolat: B: XVIII-XIX. századi, papíron.
Lelőhely: DREL DL 3. (1850 körül kerülhetett Senyeházára, a református parókia irattárába, majd valószínűleg 1929-ben Pápára.)[3]
Fénykép: MOL DF 285428.
Kiadás: Pataky 188-191. (Nem az eredeti, hanem egy 1814. szeptember 15-én kelt hitelesített másolat alapján.)
Regeszta: Szentpétery 3401. sz. (II/2-3. 366.)
Nos Ladislaus III.[4] Dei gratia Ungariae, Dalmatiae, Croatiae Sclawoniaeque rex memoriae commendamus tenore praesentium significantes quibus expedit universis, quod nos attentis et consideratis fidelitate, multifariorumve serwitiorum[5] meritis fidelium nostrorum nobilium Petri Theöreő, Andreae Csörgeő, Ioannis Latzo, Michaelis Batha, Martini Thamasko, Georgii Balog, Ioannis Lazlo, Andreae Pap, Francisci Zoldos, Georgii Bekes, Georgii Apathy, Ioannis Benkeő, Francisci Keöserű, Michaelis Pazkoncza, Ioannis Balla, Petri Farkas, Andreae Kálmán, Valentini Ziska, Benedicti Thot, Ioannis Zabo, Francisci Horváth, Nicolai Apathy, Petri Kulcsár, Stephani Dáwid, Gregorii Baxa, Petri Balog, Stephani Kosa, Michaelis Gergoth, Thomae Latzo, Matthiae Czigán, Ioannis Galambos, Pauli Babos, Stephani Veöreös, Michaelis Batha, Valentini Nemes, Petri Harcz, Georgii Baraska, Ioannis Sohar, Petri Bitha, Andreae Fodor, Iosephi Bedők, Danielis Zobor, Francisci Pap, Stephani Sáska, Martini Guba, Ioannis Anthal, Petri Baxa, Gregorii Kowach, Ladislai Orban, Samuelis Jenesse, Petri Nemeth, Georgii Bakos, Nicolai Horwath, Stephani Zabo, Francisci Benkeő, Stephani Thot, Andreae Gáll, Nicolai Asok, Michaelis Orban, Stephani Berkes, Georgii Krissa, Nicolai Veőlgy, Ioannis Imre, Petri Ferencz, Ioannis Krissa, Nicolai Baian, Stephani Czipán, Gregorii Keőnie, Samuelis Gieőrky, Francisci Imre, Ioannis Czipán, Stephani Illés, Georgio Boczkay, Michaelis Sania, Petri Roka, Ioannis Biro, Francisci Jánosko, Michaelis Janko, Stephani Dáwid, Martini Tüske, Pauli Keönie, Nicolai Jenesse, Samuelis Teőr, Ioannis Abrahám, Michaelis Farkas, Abrahae Keönie, Petri Forgián, Emerici Zabo, Francisci Thot, Georgii Lukách, Ioannis Dawid, Alexandri Büky, Ioannis Kardos, Michaelis Pongracz, Francisci Zabo, Nicolai Németh, Gregorii Keönie, Petri Czigán, Samuelis Zep, Stephani Kapornaky, Martini Pongracz et Georgii Zép in districtu Also Eőr residentium, quae ipsi ac maiores ipsorum primum regni nostri Ungariae coronae, ac deinde celsitudini nostrae regiae pro temporum diwersitate[6] in occidentali dicti huius regni nostri Ungariae confinio ab antiquis temporibus die ac noctu continuo excubias agentes propriis suis armis et expensis fideliter exhibuerunt et impenderunt, cum igitur ob hoc, tum vero ex gratia speciali et munificentia regia nostra totalem et integrum ex possessionibus decem et octo, videlicet Zalafeő, Eőri Zentpeter, Ispánk, Külseő Rákos, Szakniér, Belseő Rákos, Pankaz, Zatha, Kerkas Kapolna, Baianháza, Saniaháza, Dawidháza, Kothorman, Hodos, Kapornak, Kercza, Zomorocz et Bikallia constantem districtum Alsó Eőr in comitatu Castriferrei existentem habitum, in cuius pacifico usu et dominio maiores suos iam ab antiquo, scilicet a temporibus ingressus Ungarorum in hocce regnum nostrum Ungariae semper perstitisse, seseque inpraesentiarum quoque persistere, litterasque et litteralia instrumenta superinde sufficientia habuisse, sed partim diuturnitate temporis eadem a tineis blattisque corrasa, partim vero praeteritis disturbiorum temporibus ab iisdem disperdita et abalienata fuisse, totum igitur et omne ius regium, si quid regia [nostra ce]lsitudo[7] in praedicto Also Eőr
Unde nos praesentes has literas nostras donationales praefatis nobilibus ad instantiam eorundem sub secreto sigillo nostro extradandas duximus et concedendas.
Datum in civitate nostra Buda Ungariae die decimo sexto mensis aprilis, anno Domini millesimo ducentesimo octuagesimo [sexto. Ladislaus manu propria. Locus sigilli.]7
1 Az oklevél nyelvezete, külalakja egyértelművé teszi, hogy újkori hamisítvánnyal van dolgunk, melynek talán valamilyen XVI-XVII. századi adománylevél lehetett a mintája. Először 1796-ban, az őrségieknek a Batthyany család ellen folytatott perében tűnik fel ez az oklevél, más, szintén kétséges hitelű későbbi diplomákkal egyetemben. Szép Ábrahám pápai ügyvéd 1805. november 8-án kelt levele szerint látott egy "rongyos diplomát" III. László királytól, mely több okból kifolyólag is hamisnak mondható. Egyrészt III. helyett IV. Lászlónak kellene szerepelni, másrészt a pecsét kétfejű sast ábrázol, harmadrészt javítás van az évszámban, negyedrészt pedig az íráskép egyáltalán nem XIII. század végi. Az 1841 és 1846 között zajló újabb perben már be sem mutatnak eredeti 1286-os oklevelet, csak annak másolatát. Stahl 557-563. A szakirodalomban mutatkozó egyöntetű vélemény ellenére, amely első ránézésre is világos, Pataky az oklevelet hitelesnek tekinti! Pataky 4.
2 Papp 1970, 600; 1971, 97-99.
3 Papp 1970, 597, 603.
4 A XVIII. századi másolaton már IVtus szerepel.
5 B servitiorum.
6 B diversitate.
7 A kiegészítések B alapján történtek.
8--8 B hibásan quovisnam in is.
9 B vocabulo.
10 B hibásan vocitatus.
11 B salvo.
12 B quovis.
13 B vecturarum.
14 B conservari.
15 B volumus.
Köblös József: A DREL (Pápa) középkori oklevelei 5. 1277. június 10. ← oklevelek → 7. (1286.) június 17.