Beati Kitaibelii ultimum nec levissimum opus, nunc ex manuscriptis ejus conscriptum, prelo commissum et plane absolutum cum botanicis communicamus, qui, si rude forsitau censeant et majore ex parte impolitum, haud praetervideant' auctoris quondam celeberrimi primitias esse delineationum serius expoliendarum et exstruendarum hucusque intactas, nec a me nisi temere et quantum necesse fuit emendatas. Quarum adnotationum primae rariorum inter plantarum Hungariae tomum primum et secundum ortae videntur, ultimae autem proximo ante mortem tempore, m. Novembri a. MDCCCXVII. Species plantarum, quae citantur semper sunt illae a cel. Willdenovio editae. Botanici vero Berolinenses de flora Hungarica componenda eodem modo ac ipsi Hungarici merentur, si hisce cum notis derelictis ea, quae in herbario Willdenoviano prostant specimina a Kitaibelio olim missa comparabunt et Hungariae botanici, qui Kitaibelii hortum siccum ab archiduce Josepho, palatii comite, septem millium florinorum pretio pro Museo publico Hungarico emtum studiis suis amplectentur, ad edendam floram Hungaricam, jam longius summopere desideratam, vi unita sese accingent.

Reliquias hasce Kitaibelianas, hinc inde fugitiva manuscriptas, nec omnino puras, commentariolis aliquot augere maluissem, sed ne res in posterius referatur tempus, melius duxi, omnia ea, quae addenda vel explicanda videbantur, iis relinquere, qui Florae nostrae ditissimae componendae operam navabunt.

Ante quam vero finem imponam, necesse ut praeceptori meo, viro summopere colendo, directori et professori Dri Eduardo Fenzl summas agam gratias pro eximia benevolentia, qua Pesthini servata manuscripta mihi paravit, dein botanices professori Halensi Dri. de Schlechtendal cujus curae non solum editionem illico typis instituendam sed etiam emendationes typographicas debeo. Ingratum vero me haberem nisi erga viros illustrissimos, consiliarium aulicum et camerarium c. r. de Kubinyi, bibliothecarium de Mátray et archivarium de Czanyuga, qui libentissime manuscripta Vindobonam ad me miserunt, gratissimum animum semper servarem. Valete et favete.

Dabam Vindobonae, Id. Junii 1863.
Augustus Kanitz.