---

Spis treści

Palermo (Włochy) 2013
Syrakuzy (Włochy) 2013
Pergusa (Włochy) 2013
Piazza Armerina (Włochy) 2013
Ateny (Grecja) 2011
Paralia Akratas (Grecja) 2012
Rzym (Włochy) 2013
Londyn (Wielka Brytania) 2010
Balatonfűzfő (Węgry) 2014
Murter (Chorwacja) 2008
Trogir (Chorwacja) 2008
Meteora (Grecja) 2012
Kluż-Napoka (Rumunia) 2008
Ateny (Grecja) 2012
Korynt (Grecja) 2012
Argos (Grecja) 2012
Split (Chorwacja) 2008
Termopile (Grecja) 2012
Delfy (Grecja) 2012
Miskolc (Węgry) 2014
Floreşti (Rumunia) 2012
Rzym (Włochy) 2012
Zagrzeb (Chorwacja) 2014
Kunming (Chiny) 2009
Miskolc (Węgry) 2014
Miskolc (Węgry) 2014
Betlejem (Izrael) 2011
Kluż-Napoka (Rumunia) 2008
Várpalota (Węgry) 2008
Veszprém (Węgry) 2008
Miskolc (Węgry) 2014
Miskolc (Węgry) 2014

---

Informacja

János Géczi (1954) - prozaik, poeta, eseista, artysta, pedagog. Redaktor naczelny czasopisma "Iskolakultúra" oraz przez wiele lat veszprémskiego wydawnictwa "Vár ucca 17". Kieruje Katedrą Antropologii i Etyki na uniwersytecie w Veszprémie. Jako jeden z pierwszych na Węgrzech zajął się poezją wizualną. Autor wielu książek poetyckich, m.in.: Vadnarancsok (1982, Dzikie pomarańcze), Léghajó és nehezéke (1983, Sterowiec i balast), Elemek (1986, Żywioły), Gyónás (1988, Spowiedź), Látkép a valóságról gepárddal (1989, Panorama rzeczywistości z gepardem), 21 rovinj (1994, 21 rowinjów; zawiera także eseje i nowele), magánkönyv (1993, książka prywatna), Képversek. Róma (1996, Wiersze wizualne. Rzym), Ezer veszprémi naplemente (1999, Tysiąc zachodów słońca w Veszprémié), A visszavont tekintet (2002, Cofnięte spojrzenie), ősz mint Júlia (2003, jesień jak Julia; 2G12 - drugie wydanie w wersji poszerzonej), Egyetlen tőr balladája (2005, Ballada jedynego sztyletu), Jutunk-e, s mire, édes úr? (2011, Czy dojdziemy, i do czego, słodki panie?), Kiegészítések egy Vörösmarty-sorhoz (2013, Uzupełnienia do pewnego wersu Vörösmartyego), Hosszú/Kép/Versek (2014, Długo/Obrazo/Wiersze), poświęconej miastu Veszprém Szélbe burkolt város (2014, Miasto spowite wiatrem; zawiera również prozę i eseje). Napisał kilka powieści, m.in.: Kezét reá veté, hogy lásson (1984, I ręce na niego położył, żeby przejrzał), A torony (1992, Wieża), Viotti négy vagy öt élete (2011, Cztery lub pięć żyć Viotti eg o), czterotomowej Tiltott Ábrázolások Könyve (2001, 2002, 2003, 2005, Księga zakazanych przedstawień). Swój dorobek eseistyczny zebrał m.in. w wielotomowej monografii róży w kilku epokach i kulturach oraz książkach Részlet (1997, Fragment), Tárlat (2001, Galeria), Nyom (2009, Ślad), Honvágy. A paradicsomba (2010, Nostalgia. Za rajem), Múlik. Egy regény esszéi (2011, Przemija. Eseje do pewnej powieści), Lassú árnyék. Öt esszé. (2012, Powolny cień. Pięć esejów). Jest także autorem licznych rozpraw z zakresu teorii edukacji, historii kultury i idei. Kilka wierszy wizualnych Gécziego prezentowała "Literatura na Świecie" 11-12/2006, jego esej o Ottó Tolnaim, pisarzu węgierskim z Wojwodiny, "Literatura na Świecie" 5-6/2010, wiersze, esej o Veszprémié oraz wywiad z autorem - "Literatura na Świecie" 11-12/2011.

---