Ad DD. Catholicos, Auctoris (ut ille ajt) Collegas, qui se a Venerabili Conventu Catholicorum in Negotio Religionis die 30. Nov. Anno 1790 celebrato absentarunt.

Extare Praeceptum divinum de Fide Actu etiam externo confitenda, vos ipsi mei DD. (ut nullus dubito) pro Fidei Dogmate habebitis? An illud itaque per nupernam absentationem vestram violaveritis, nec ne? animo vos omniro angi est necesse. Res etenim non modo admodum gravis, momentosa & hactenus inaudita est; ut unius ejusdemque Religionis Sectatores eo ipso tempore, dum de ea, ejusque juribus conservandis promovendisque agitur, a toto se se Sacerdotio separent, & gregatim, abscindant; verum etiam summum in fidelitatis in divinam Majestatem argumentum! Judicate vos ipsi: quid de iis Prorestantibus censeretis, qui dum ministri eorum de religione sua manutenenda provehendaque ferventer in medium consulerent, se ab illis non modo quocunque sub praetextu separarent, sed eos etiam propterea, (quod vos facitis), fugillarent? edidistis profecto exemplum, DD. mei, sed eheu! Herostratis, qui, ut perennem Sui memoriam relinqueret; celeberrimum illud Dianae Ephesinae templum succendit. Atque inde inde inferte, quam & Religioni & DEO injurii fueritis. Vivum certe Verbi Dei vivi verbum Filius Hominis erubescet in Majestate sua. Luc. 9. Fides inquit S. August. L. de Fide & Symb. nobis exigit, officium, & cordis & Linguae? Et D. Thomas 2. 2. q. 3. a. 2. & alibi. Praeceptum, inquit: "Fidei exterius confitendae obligat praetera toties, quoties per omissionem subtraheretur honor DEO & Sanctis debitus. - Item: quando ex Taciturnitate sequeretur imminutio existimationis, nedum contemptus verae Religionis. Uti ab oppsito. Si incrementum vel confirmatio accederet doctrinae infidelium: Sic etiam, si Scandalum praeberetur Catholicis & jubilandi occasio haereticis, - Tunt denique, quando Testimonium publicum necessarium foret ad reprimendos Acatholicorum Conatus. Hactenus Angelicus, cum Communi DD. si non quoad voces singulas, at certe quoad singulas sententias."

Applicate nunc eas vobis per partes, quaerite ex vobismetipsis; an per vestram illam absentationem nihil sit sub tractum Culuti, DEO & Sanctis ac cumprimis magnae Matri debito? Num Vestra Tacitutnitatenon sit imminuta existimatio Religionis Romano Catholicae, atque una robur additum Protestantismo ita, ut si vos cum sacro illo conventu unanimes fuissetis; Protestantes vestri, non omnia ca impetrassent, quae jam impetrarunt? An orbi Catholico non sit datum Scandalum per Secessionem a toto Clero & defensionem partis adversae? an his in circumstantiis non fuerit necessaria vestra publica fidei vestrae confessio, tum ad vos Catholicos declarandos tum ad reprimendos acatholicorum ad deprimendam Religionem Catholicam intentos Conatus?

Atque haec in genere & exempli causa dicta sunto: procedite vos ulterius, & scrutetur unusquisque conscientiam suam, feratque de semetipso Sententiam, ejusmodi tamen, quae in divino quoque Tribunali subsistat, ad quod nempe: serius aut citius evocabimini, memores, memoriaque repetentes. Proceres illos, qui Bocskaio hujusmodi Libertatum pro Acatholicis extortarum actuori, adhaeserunt, ulciscente Numine intra quatuor, vel quinque annos, omnes periisse: ego interea ad assumptam libelli censuram progrediar.