---

Contenta

INTRODUCTIO.
I. De vita et scriptis Conradi Celtis Protucii.
II. De codicibus et editionibus Amorum et Germaniae Generalis et Appendicum.
a) Codices.
b) Editiones.

CONRADUS CELTIS PROTUCIUS
QUATTUOR LIBRI AMORUM SECUNDUM QUATTUOR LATERA GERMANIAE.
Praefatio et panegyrici prima pars ad Maximilianum Romanorum regem et Caesarem Augustum in libros Amorum.
LIBER I., qui Hasilina vel pubertas vel Vistula et latus Germaniae orientale inscribitur.
LIBER II., qui Danubius seu adulescentia vel Elsula Norica et latus Germaniae meridionale inscribitur.
LIBER III., qui Rhenus vel Ursula Rhenana aut iuventus et latus Germaniae occidentale inscribitur.
LIBER IV., qui Codonus vel senectus aut Barbara Cimbrica et latus Germaniae septemtrionale inscribitur.

CONRADUS CELTIS PROTUCIUS
GERMANIA GENERALIS.

APPENDIX I.
VINCENTIUS LONGINUS ELEUTHERIUS
APPENDIX II.
1. FRIDIANUS PIGNUCIUS LUCENSIS
2. ADAM VENERUS GERMANUS
3. IACOBUS LOCHERIUS GERMANUS
4. IOANNES CAPNION ET GRACCUS PIERIUS

SCRIPTURA.
INDEX NOMINUM.

---

Introductio

Vita. Conradus Celtis Prolucius Calendis Februariis anni 1459. e pago Wipfeld prope Herbipolim in Francia ortus est. A patre ad vineae culturam destinatus, sed primis elementis a propinquo quodam clerico inslilutus tanto bonarum artium amore correptus est, ut adulescentulus domum patriam effugeret gymnasium Coloniae Agrippinae aditurus. Ibi aliquamdiu artibus liberalibus et theologiae deditus in baccalaureatus gradum anno 1479. evectus est. Deinde per Germaniam peregrinantem fama celeberrimi professoris Rudolfi Agricolae eiusque fautoris Ioannis de Dalberg praesulis Vormaliensis maximi litterarum palroni Heidelbergam adduxit, ubi studiis humanitatis totum se dedit. Postquam die 20. mensis Octobris 1485. magister artium promotus est. Rudolfo Agricola mortuo Celtis iterum peregrinari ac Germaniae regiones gentesque perquirere coepit. Cum Erfordiae et Lipsiae vitam ageret, prima opera eius typis excusa habemus: Artem versificandi et carminum, item editionem duarum tragoediarum Senecae. In Saxonia Fridericum III. electorem fautorem sibi conciliavit, quo adiutore die 18. mensis Aprilis 1487. in arce Norimbergensi a Friderico III. imperatore primus inter Germanos poetica lauru coronatus est, cui pro illo honore in opusculo, quod Proseuticum ad divum Fridericum tertium pro laurea Apollinari inscribitur, gratias egit. Paulo post in Italiam profectus est clarissimos philosophos Patavii, Ferrariae, Bononiae, Florentiae, Venetiis, Romae auditum. Per Hungariam rediens Cracoviam petiit, ubi duos annos praesertim mathematicis et astronomicis studiis se dedidit. Deinde per Vratislaviam et Pragam in Germaniam meridionalem reversus est et exeunte anno 1491. vel ineunte proximo in gymnasio Ingolstadensi docere coepit. Primum familiaritate doctorum humanorumque virorum usus Academiam Platonicam ad bonas litteras curandas, uti Florentiae et Romae cognoverat, condere volebat, sed mox variis aerumnis affectus oppidum et lecturam odiosam putabat, idcirco saepe peregrinationibus lectiones interrumpebat; plerumque Norimbergam et Ratisponam et Rhenum et Austriam adiit, Ioannem Trithemium abbatem Spanheimensem visitavit, aestate anni 1495. pestem tunc Ingolstadii grassantem fugiens semestrem Heidelbergae habitavit et alibi moratus est. His annis complures elegias Amorum esse scriptas putamus; iam anno 1494. Ioannes Trithemius in opere, quod Catalogus scriptorum ecclesiasticorum inscribitur, inter alia Conradi Celtis opera Amorum, qui secundum quattuor latere Germaniae inscribuntur, libros quattuor memorat. Quamquam amici epistolis editionem elegiarum flagitabant, poeta lamen annis sequentibus iterum atque iterum elegias et emendationibus limabat et novis versibus augebat. Anno 1497. Celtis Ingolstadenses relinquens universitatem Viennensem a Maximiliano I. imperatore vocatus petiit. Hic vagus poeta lutum portum nactus usque ad mortem maxima cum honore iuvenes docuit, praesertim cum anno 1501. collegio poetarum el mathematicorum a Caesare praepositus est. Anno proximo Norimbergae libros Amorum una cum aliis operibus (Germania Generali, Norimberga, Vita S. Sebaldi et aliis) imprimendos curavit. Aegritudine ac praematura senecta fractus pridie Nonis Februriui anni 1508. Viennae in bursa S. Annae diem supremum obiit. In sepulcrali saxo in caemeterio S. Stephani erecto intra effigiem suam ut, testimonium vatis immortalis hoc tantum scribi iusserat: Vivo.

...

---